تو مسئولی | توصیه‌هایی به یک دندان‌پزشک (۶)

یونیت دندانپزشکی

پیش‌نوشت: این پست، ادامۀ ۵ پستِ قبلی‌ست، اگر حالش را داری، هر ۵تا را بخوان، اگر نه، مقدمۀ پست اولِ این موضوع که دیگر کم است و مفید! ممنون می‌شوم!
از استانداردهایت کوتاه نیا | توصیه‌هایی به یک دندان‌پزشک (۱)
سایرِ توصیه‌هایم: توصیه‌هایی به یک دندان‌پزشک

خب. اصلِ مطلب را مدت‌هاست که می‌خواهم بنویسم، اما فرصتش نشده تا امشب.
امشب هم نوشتنِ این‌طور پست‌هایم را بر خودم واجب کردم و زین‌پس به سمتی خواهم رفت تا مشق‌هایی از این دست بیشتر بنویسم…

می‌خواهم بگویم که از صفر تا صدِ درمانِ بیمارت پای توست.

بیمار می‌آید که تو درمانش کنی؛
نمی‌داند که درمانگاهت اتوکلاوِ مناسب کلینیکِ دندان‌پزشکی را ندارد و ممکن است بیماری‌های بیماران قبلی را بگیرد!
نمی‌داند که دستیارت قبل از این که Kفایلِ ۱۰ جدید را به تو بدهد، در حالِ خوردنِ چای بوده و دستکش هم ندارد!
نمی‌داند که گوتاها را فله‌ای جلویت گذاشته‌ای و از بین آن‌ها سوا می‌کنی؛ همانطور که برای بیمارِ قبلی‌ات نیز همین از همین خورجین گوتا برداشتی! با پنسِ خونی!
نمی‌داند که قبل از آبچوره‌کردن، باید با کُنِ کاغذی کانال‌ها را خشک کنی!
نمی‌داند که یک بیلدآپِ مناسب، وج هم می‌خواهد! شکل و آناتومیِ درست هم می‌خواهد!
نمی‌داند که تو قسطِ آخرِ ماهت امان‌ت را بریده و مسلسلی بیمارها را درمان می‌کنی و ممکن است احتمالِ خطایت زیاد شود.
نمی‌داند که آبچوره‌کردن با تک‌گوتای ۶درصد، خیانت است در حقش!
نمی‌داند که فینگرکندانس‌کردن ظلمی‌ست آشکار!
نمی‌داند که یک ترمیمِ کلاس II، اگر بخواهد درست انجام شود، حداقل ۲۰ تا ۳۰ دقیقه زمان می‌برد؛ ولی تو ۱۰ دقیقه‌ای خداحافظی‌ات را نیز با او کرده‌ای!
نمی‌داند که آینه‌ات به قسمتی کثیف از یونیت خورده و تو چشم‌پوشی کرده‌ای و با همان آینه ادامه داده‌ای.
نمی‌داند که مدیرِ درمانگاه‌ت آن‌قَدَر رذل است که انتظار دارد از آشغال‌ترین امکانات استفاده کنی تا پولی کلفت به جیبش بزند!
نمی‌داند که کاوری که روی دسته‌های چراغ است، همان کاورهای بیمار قبلی‌ست یا نه!
نمی‌داند که توربین و آنگلی که قرار است در دهانش برود، استریل نشده و یک ضدعفونی‌کنندۀ زپرتی جایش را گرفته!
نمی‌داند که دندانِ ۶ بالایش MB2یی دارد که تو نخواستی ببینی‌اش!
نمی‌داند که روکشی که لابراتوار ساخته، گَپ دارد یا اصلاً گپ چیست!؟
نمی‌داند که یونیتی که رویش نشسته زمانِ ساختش دایناسورها زنده بودند و تو که دکترش هستی نابود می‌شوی و نمی‌توانی درمانی مناسبِ عصرِ حاضر تحویلش دهی!
نمی‌داند که دندانی که به همراهِ فکش خارجش کردی، می‌توانست با یک جراحیِ ساده، خیلی خوشگل، خارج شود!
نمی‌داند که تو می‌دانی و تصمیم می‌گیری ندانی!

آری.
او نمی‌داند این‌ها را.
چون اعتماد دارد به تو، به تویی که سال‌های عزیزِ عمرت را گذاشته‌ای تا این‌چیزها را بفهمی.
چون اعتماد دارد به روپوشی که تنت کرده‌ای.

چون تو را طبیب می‌داند، نه فقط یک دکتر. البته اگر هنوز هم بداند! چون آن‌قَدَر کارها دستِ خودمان دادیم که دیگر راهی جز اعتماد به ما برایش نمانده!

ولی تو حواست باشد.
تو طبیش هستی.
در نهایت، هر چقدر هم که کینه از روپوش‌سفیدها داشته باشد، سلامت‌ش را سپرده به تو.
هیچ دلیلی قانع‌کننده نیست برای این‌که ذره‌ای در درمانش اجحاف کنی.
هیچ دلیلی.

یا باید به بهترین شکلی که بلدی عمل کنی، یا اگر بهترین شکل را بلد نیستی، یاد بگیری، یا هیچ!
بروی پیِ کارَت.

خلاصه که تو مسئولی!
مسئولِ تحویل‌دادنِ یک درمانِ موفق به بیمار.

دیدگاه ها

  1. عرفان

    خیلیاش دقیقا با توجه به حرفت به خاطر اینه که یه عده میخوان با کمترین هزینه بیشترین سود رو بکنن اونم نه با کار خودشون بلکه با کار تویی که توی مطبش کار میکنی ولی نباید عقایدشون باعث بشه ما از استانداردهامون کوتاه بیایم.

    1. نویسنده
      پست
  2. یه دودل

    سلام امروز تو گیج ترین حالت ممکنم بودم تو گوگل فقط سرچ کردم که به طور اتفاقی با وبلاگ شما آشنا شدم
    سوالم ربطی به موضوع شما نداره ولی اگه میشه کمکم کنین تا از این بلاتکلیفی دربیام
    من امسال سال چهارمیه که دارم کنکور تجربی میدم
    من از زیست خوشم نمیاد و هرچی میخونمش انگار نمیفهممش و ۳۰ دقیقه طول میکشه که یه صفحه رو دست و پا شکسته بخونم حس میکنم خنگم
    از طرفی عاشق دکتر شدنم و اینکه دکتر صدام بزنن
    از رشته های برق و مکانیک هم بدم میاد
    از کنار دانشکده پزشکی رد میشم افسوس میخورم
    اگه در آینده میلیارد ها تومن هم بدست بیارم انگار حسرت دکتر شدن تو دلم میمونه
    مدرسه تیزهوشان بودم و همه رفیقام دندون و پزشکی قبول شدن و من خجالت میکشم باهاشون رو در رو شم
    به خودم میگم اگه پزشکی نخوام قبول شم کلا درسو بزارم کنار برم پیام نور
    به نظرتون چون سه سال تو خونه بودم تلقینه که زیستو نمیفهمم؟؟

    الان چیکار کنم؟
    یه رشته تو پیام نور برم؟
    کنکور ریاضی بدم؟
    یا تجربی بدم و شانسمو امتحان کنم؟

    ***** لطفاااااااا تورو خدا سریعتر جوابمو بدین*********

    1. نویسنده
      پست
  3. لیلا نقدی

    به نظرم وجدان کاری با پاس کردن اخلاق توی دانشگاه به دست نمیاد و باید پیش از دندانپزشک شدن پرورش داده باشیم

    1. نویسنده
      پست
      مصطفی قائمی

      درسته.
      ولی اکتسابیه.
      و همچنین ازدست‌رفتنی!
      خیلی باید حواسمون به خودمون باشه.

  4. ناهید یگانه

    سلام وقت تون بخیر.واقعا حرف دل خیلی ها رو زدید.من چند وقت پیش برای پر کردن یکی از دندون هام که هنوز هم درد داره رفتم یه دکتر خیلی خوب تو شهرمون که تجهیزاتش هم خوب و جدید هستن اما تشخیص داد که دندونم مشکلی نداره و بجاش یک دندان سالم و سفیدم که هیییچ مشکلی نداشت رو روکش کرد.واقعا اعتمادم رو از دست دادم.
    خودم دانشجوی ترم یک پزشکی زنجان هستم و امیدوارم که بتونم در حد توانم با بقیه پزشک ها تفاوت داشته باشم علاوه بر پزشک بودن طبیب خوبی هم باشم.
    خیلی ممنون بابت نوشته های زیباتون

    1. نویسنده
      پست
      مصطفی قائمی

      سلام و ادب
      البته فکر نمی‌کنم بدون هیچ مشکلی بوده باشه. یقیناً یه دلیلی داشته.

      و این‌که احسنت. موفق باشید در مسیرتون :)

    1. نویسنده
      پست
  5. زینب

    سلام مصطفی مدتیه سردرگمم .من سه ساله که دارم کنکور میدم.رشته تجربی هستم.مدتیه که دارم با خودم کلنجار میرم .با خودم درگیرم.نمیدونم چی میخوام.اول فکر میکردم میخوام پزشک شم.حتما امیر محمد قربانی رو میشناسی.انقدر زیبا این رشته رو توصیف میکنه که من رو شیفته پزشکی کرد.تا یک ماه پیش مطمئن بودم که قراره پزشک شم.ولی از سختیهاش زیاد شنیدم.از طرحی که باید گذروند.خوب مسلما قبلا دربارش شنیده بودم ولی چیزایی که شنیدم وحشتناک بود.از طرفی مستند راه قریب رو دیدم با اون دانشجو های افسرده .من نمیخوام این اتفاقات برام بیفته.نمیدونم ادم سختی کشیدنش هستم یا نه.نمیدونم میتونم خودمو برسونم تاتهش یا نه.شاید بگی که هر کاری سختی خودشو داره.اینو میدونم ولی انگار پزشکی خیلی سخت از چیزیه که فکر میکردم.بعد با خودم فکر کردم شاید دندون پزشکی هم خوب باشه فکر کنم زودتر به درامد زایی میرسه.درسته؟ولی دیدم علاقه ای همبه این رشته ندارم.خلاصه مطالب بالا اینه که من نمیدونم چی میخوام نمیدونم به چی علاقه دارم.میشه کمکم کنی بگی که باید چکار کنم؟

    1. نویسنده
      پست
  6. بنده خدا

    دکتر قائمی عزیز ممنون که اینارو مینویسی
    ممنون که بهشون فکر میکنی
    ممنونم که اشتراک میذاری
    ممنونم واقعا
    آدمای خوب هیچوقت تنها نیستن.

    1. نویسنده
      پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *