دندان پزشکی از زبان یک دانشجوی دندان‌پزشکی

من و مجتبی و حسین در کلینیک دانشکدۀ دندان پزشکی قم

سلام
یکی از دوستان گلم، سجاد خان، که یک سال پزشکی رو در دانشگاه علوم پزشکی قم خوند و بعد انتقالی گرفت به سمت ولایتشون، رفسنجان، و الان کلی دلتنگشم و مشتاق دیدارش، گفت که به عنوان یک دانشجوی دندان پزشکی نیازه که مطلبی رو در مورد رشته‌م بنویسم که شاید کمکی بشه به کنکوری های عزیز تجربی :)

البته که من هم بهش گفتم ممکنه متنی که من می نویسم زیاد به مذاق کنکوری ها یا اصلا خود دانشجوهای دندون پزشکی خوش نیاد. ولی می نویسم و سعی می کنم اونچه که در ذهنم هست و بر من گذشته رو بگم جوری که مثل متن های قبلیم شلوغ نباشه و روان باشه!

اگه بخوام از اولش شروع کنم که باید کلی از وضع سیستم آموزشی گلایه کنم! که البته این گلایه ها رو خیلی شنیدیم و همه می دونیم که روندی که کشورمون برای آموزش نسل بعدیش در پیش گرفته که این نسل قراره چند سال دیگه تأثیرگذار باشن در بقای مملکت، غلطه؛ نه کاملا ولی قسمت اعظمش.

اینکه حدود نصف دانش آموزان کنکوری بیان کنکور تجربی بدن و فقط کمتر از ۵ درصد اونها بتونن به اون چیزی که ممکنه به غلط یا به درست در ذهنشون بوده برسن، خب این یعنی مشکل!

آیا ما استعداد یک دانش آموز رو می دونیم چیه؟ خودش می دونه؟ اصلا چرا تجربی؟ چرا ریاضی؟ دلیل محکمی براش داره؟

چیزی که من در دوستان و اطرافیان خودم، که فقط شامل تجربی ها نمیشه، دیدم، اینه که خیلیا هدفشون درآمده! یعنی برن یه رشته ای که بتونن خوب زندگی کنن! غافل از اینکه علاقه مهم تر از درآمده. نمی گم به فکر بحث مالی نباشیم، ولی اینو می دونم که اگه وارد رشته ای بشیم که به اون علاقه شدیدی داریم، قطعا جزء بهترین های اون رشته خواهیم شد و اون وقت این درآمده که خودش میاد دنبال ما! نه اینکه ما بریم سمتش!

***

انتخاب رشته‌ی دندان پزشکیبگذریم!

حالا اومدیم و کنکور رو دادیم. و رسیدیم به انتخاب رشته. رتبه مون هم بد نیست و میشه که دندان پزشکی رو انتخاب کنیم. می خوام کمی در مورد رشته ام توضیح بدم.

من در حال حاضر تابستون چهارم از دوران تحصیلیم رو دارم می گذرونم و در آغاز ورود به سال پنجم این دوره هستم.

احتمالا در جریان هستید که دو سال اول برای یک دانشجوی دندان پزشکی شامل ۴ ترم در حیطۀ علوم پایه هست. بیشتر درس ها عمومی هستن و کلیتی از علوم زیستی و تجربی رو آموزش می دهند. و درسهایی که به دندان پزشکی مربوط بشن رو به صورت بسیار کمرنگ در این دوسال می بینیم.

در تابستان دوم، حدود اوایل شهریور، آزمونی به نام آزمون علوم‌پایه برگزار میشه که برای ادامۀ تحصیل باید در اون قبول شد. سخت نیست. و خوندن آزمون های سال های گذشته با کمی پاسخ تشریحی اونها می تونه شما رو از این آزمون نه چندان مهم عبور بده.

از ترم ۵ هست که اوضاع برای علاقه مند به دندان پزشکی بهتر میشه و کم کم واحدهای عملی میان رو کار و دانشجو رو آماده می کنن که از ترم ۶ دیگه وارد کلینیک دانشکده بشه و زیر نظر اساتیدش کارهای درمانی مثل ترمیم دندان، عصب‌کشی دندان، ساخت دندان مصنوعی، کشیدن دندان و… انجام بده.

از ترم ۵ به بعد تا آخر دورۀ تحصیل، دروس تئوری همراه مهربان (!) دانشجو خواهند بود.

دروس تئوری اکثراً حفظی هستند و گه گاه می تونن افرادی مثل من رو که حفظ کردن محض رو نمی تونن قبول کنن، دچار مشکل می کنن.

ولی لذت انجام کارهای عملی، که بازخوردش رو همونجا از بیمار خواهیم گرفت، کلی انگیزه میده به دانشجو.

و یک عامل دیگه هم هست که بعضاً دانشجوها رو در اواخر تحصیل خیلی خوشحال می کنه! البته صحیح یا غلط بودن این کار رو خودتون حتماً جویا بشید قبل از اینکه بر مبنای اون تصمیم بگیرید یا واردش بشید. دانشجوهای دندان پزشکی حدود ترم ۹ و ۱۰، کم کم می تونن وارد درمانگاه های شهر محل تحصیلشون، چنانچه جای خالی پیدا کنند، بشن و به عنوان دکتر، کارهای درمانی بیماران رو انجام بدن و بابت این کار به صورت درصدی با درمانگاه حساب و کتاب کنن. البته با اینکه این کار خلاف قانونه ولی داره انجام میشه. (من خودم هنوز وارد کار نشدم ضمنا.)

چندتا نکته هست که دوست دارم به دانشجوهای آیندۀ این رشته و شاید سایر رشته ها بگم.

به هیچ وجه عشق به پول رو با علاقه و استعدادتون جایگزین نکنید. می دونم که ضربه خواهید خورد.

حتماً قبل از اتخاب رشته، یک سر به دانشگاه علوم پزشکی شهرتون یا چند نفر دانشجوی قدیمی که الان وارد بازار کار شدن بزنید و بشینید کنارشون ببینید اصلا می تونید اون کارهایی رو که اون انجام میده رو انجام بدید!؟

حواستون به این مطلب هم باشه که کنکور، یک نقطۀ کوچیک روی خط زندگیتونه. مقصدی رو که درنظر دارید، میتونید با کنکور بهش برسید، و میتونید با راهی غیر از کنکور. چنانچه نتیجۀ لازم رو نگرفتید، نا امید نشید و وقتتون رو تلف نکنید، بشینید و راه هایی رو که میشه با اونها به مقصد رسید رو بنویسید و شروع کنید به حرکت. حتی به نظرم کنکور دادن دوباره هم مفید نیست؛ حداقل برای خیلی ها هدر دادن وقته.

و اینکه هدف نهایی تون رو حتما زودتر مشخص کنید. ضمناً پولدارشدن هدف نیست، وسیله اس.

آرزوی موفقیت بیشتر تک تک دوستای کنکوریمو دارم :)

***

چنانچه سؤال یا ابهامی در مورد رشتۀ دندان‌پزشکی و این حرفه دارید، می‌توانید در زیر همین مطلب، یا از طریق ایمیل با من در ارتباط باشید، تا در حد توان و اطلاعاتم کمکتان کنم.

ایمیل من:
آدرس ایمیل مصطفی قائمی

***

ویرایش اول:

بعد از گدشت مدتی از نوشتن این مطلب، وارد درمانگاهی شده‌ام و کارهای سبک و در حد توانم را انجام می‌دهم. مطلبی هم در این باره نوشته‌ام.
اولین روزی که دندان‌پزشک شدم :)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *