شروع چالش سحرخیزی و جنگ با خواب نامناسب :)

میگه که سحرخیز باش تا کامروا شوی!

گاهی وقتی به موضوع سحرخیزی و صبح زود بیدارشدن فکر می کنم، یاد صحبت اشکان خطیبی در تکانه می افتم. ایشون در سخنرانی ای که داشتن که بیشتر نصیحت بود، بر بیدار شدن در صبح زود تأکید کردن و گفتن: «انگار همۀ اتفاق های مهم جهان صبح میفته!» این قسمت حرفشون خوب یادم میاد.

راستش خیلی وقت هست که دوست دارم بتونم خوابم رو تنظیم کنم. خیلی وقت. ولی تمام تلاش های من با شکست مواجه شده تا الان.

این دفعه، همونطور که در پست قبل گفتم، راه جدیدی رو یاد گرفتم و این راه رو با ایده ای که مدت ها پیش به ذهنم رسیده بود، تلفیق کردم و تا الان دو روز از شروعش گذشته. و امیدوارم ادامه داشته باشه.

راه جدید این بود که بیشترین تلاشم رو باید بر بیدار شدن صبح در یک ساعت معین بکنم. و سختگیری ای بر ساعت دقیق خواب شبانه ام نداشته باشم.

ایدۀ قدیمی خودم هم درست کردن چالشی بود به این صورت که هر روز صبح، بعد از سر حال اومدن، سلفی ای از خودم رو در اینستاگرام پست کنم :)

و الان مشغول همین کارهام!

چالش سحرخیزی و جنگ با خواب نامناسباکانت اینستاگرامم: Early.Rising.Challenge

خوشحال میشم اگر از خوانندگان اندک بلاگم، کسی تصمیم بر این چالش بگیره و من رو مطلع کنه، تا با یه جور مسابقه یا کل‌کل (!) این روند رو تا ۳۰ یا حداکثر ۴۰ روز ادامه بدیم تا خوابمون تنظیم شه و به این روند عادت کنیم.

ضمناً با توجه به این که من تابستون و قبلش رو با شب‌بیداری ها گذروندم، هنوز زود خوابیدن سخته برام و این دو شبی که گذشته رو دیر خوابیدم. ولی صبح حدود ۶ بیدار شدم و بخشی از کمبود خوابم رو در نزدیکی ظهر جبران میکنم.

دیدگاه ها

  1. لیلا

    سلام
    چه ایده‌ی بانمکی، لبخند رو لبم نشست. چهل روز پشت هم سلفی. من که هیچ وقت همچین گزینه‌ای رو انتخاب نمی‌کنم، همش باید عکس بگیرم بعد یکی که خوب شده رو انتخاب کنم. : )
    یک مدت تا بیدار می‌شدم می‌رفتم جایی که چالشم رو اعلام کرده بودم ساعت بیداری می‌زدم یه سلام علیکی می‌کردم، هیچ کسم نبود جواب سلام بده!
    اگر بتونید کل هم اتاقیهاتون رو سحرخیز و با خودتون همراه کنید خوبه البته اگر زود بیدارشدنتون اذیتشون نکنه و جان سالم به درد ببرید.

    1. نویسنده
      پست
      مصطفی قائمی

      سلام
      خوشحال شدم که خوشحال شدید! سعیم اینه زیاد تو عکسها سخت نگیرم! بالاخره صبح بعد از بیدارشدن چهره حالت طبیعی خودشو نداره و هر کاری هم بکنم باز هم خوب نمیشن عکسها.
      شما به دوستان اعلام کرده بودید یعنی؟ و بعد که می رفتید سلام علیک کنید خواب بودند!؟
      هم اتاقیهام که تا نزدیکترین زمان به حرکت سرویس می خوابن و انتظار خاصی ازشون ندارم! فقط در همین حد که با افتخار چالشهامو بهشون میگم جدیدا ممکنه بتونه تاثیر بذاره روشون و دعوت من رو لبیک بگن!
      ولی معلومه که خوب شرایط یک خوابگاهی رو درک می کنید! و به احتمال زیاد خودتون تجربه کردیدش.
      جدیدا، طبق گفتۀ اون سایتی که معرفی کردید، انگار ضمیر ناخوداگاهم فهمیده که با شنیدن صدای آلارمم باید بیدار شه و معمولا با همون صداهای اول آلارم بیدار میشم. ولی گه گاه دوستان هم اتاقی از زجرهای صبحگاهیشون به خاطر صدای آلارم من بهم میگن! ولی من ناامید و بیخیال نمیشم! خوبه که زود بیدار شن و روزشون رو خوب شروع کنن :)))

  2. لیلا

    عکساتون خوبه، من وسط روزم این شکلی نیستم. : D
    نه خوابگاهی نبودم. خوبه که نسبت به صدای آلارم حساس شدید، انشاالله خوب پیش برید.

    1. نویسنده
      پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *