مصطفی قائمی

از دست دادن دوستانی که نباید.

از دست دادن دوستان غربت است.

داشتم به دوستم فکرمی‌کردم. به دسته‌ای از دوستانم. تغییر کرده‌اند. یک‌دفعه. البته یک‌دفعه‌بودن، نمای بیرونی این تغییر محسوب می‌شود و در دل خود روزها و ماه‌ها و سال‌ها اتفاق و تصمیم کوچک را شامل می‌شود که من آن را خیلی وقت بعد متوجه شدم. آن هم با دیدن یک عکس، شنیدن یک جمله، دیدن یک …

می‌نویسم تا یادم باشد

عصب‌کشی

عصب‌کشی یا همان اندودانتیکس، وحشتناک‌ترین بخش برای بیشتر دانشجویان دندان‌پزشکی محسوب می‌شه. دو ترم گذشته، به لطف اساتید، واحد پری‌کلینیک دندان‌های خلفی، پاس‌نشده ماند و ترم گذشته وارد بخش اندو شدیم تا برای اولین بار عصب‌کشی رو روی دندان بیمار انجام بدیم. از روزها قبل، استرس حضور در بخش، اساتید عزیز (!) و میل من به …

حالا بهتر خودم رو می‌بینم!

دندان‌پزشکی که متمم می‌خواند :)

بعد از ۴ سال، می‌تونم خودم رو در جایی ببینم که مدت‌ها از تصوّرش شونه خالی می‌کردم. تصور مصطفی قائمی‌ای که دندان‌پزشک شده و با روپوش سفید در درمانگاه مشغول به فعالیت درمانی‌ست. عکس بالا رو امروز گرفتم. و اونجا بودم. نشسته بودم روی صندلی دندان‌پزشکی در درمانگاه. خودم بودم. این من بود که دندان‌های …

اولین روزی که دندان‌پزشک شدم :)

دندان‌پزشک شدم!

این مطلب رو دوست دارم در زیرشاخۀ جدید “مصطفی قائمی” بنویسم. از خانم شاکر هم ممنونم که در کامنتش گفت که این سری مطالب می‌تونه نوعی خودافشایی باشه و بعدش من سرچ کردم و به متمم رسیدم و به زودی چند مطلبش در این زمینه رو می‌خونم. ولی فعلاً که نمی‌دونم دقیقاً چی باید بنویسم در …

از مصطفی قائمی می‌نویسم

دیدم امیرمحمد قربانی موضوعی در سایتش داره به نام خودش، خوشم اومد. در مورد رفتنش به پزشکی و روند انتخاب رشته‌اش گفته. تصمیم گرفتم من هم بنویسم. در مورد خودم. در مورد اینکه چی شد که اینجا هستم الان. ترس دارم از نوشتن در این مورد. ولی دوست دارم کنار بیام با گذشته‌ام. یاد کتابی …